سپیده ی سحر

























من گريه مي ريزم به پاي جاده ات تا

                                             آيينه كاري كرده باشم مقدمت را

 اول ضمير مفرد غائب كجايي ؟

                                      اي پاسخ آدينه هاي پر معما

حتمي بي چون و چراي سبز برگرد

                                            راحت شويم از دست اما و اگر ها

آب و هواي خيمه ي سبزت چگونه است؟

                                               اينجا گهي سرد است و گاهي نيست گرما

بهر ظهور امروز هم روز بدي نيست

                                            اي تكسوار جاده هاي رو به فردا

آقا صداي پاي سبز مركب توست

                                         تنها جواب اين همه مي آيد ايا ؟

يك جمعه مي بيند نگاه شرقي من

                                          خورشيد پيدا مي شود از غرب دنيا

آقا نماز جمعه ي اين هفته با تو

                                          پاي برهنه آمدن تا كوفه با ما 

                                          علي اكبر لطيفيان                          

14 نظر

حسین فروتنی | 21:41 - دوشنبه اول شهریور 1389


محصول ابر جان تو باران كوثر است                    بانو اگر نباشي خورشيد ابتر است

زخم ضرورت است نگاهي طلوع كن                   برچشم تشنه كام جهاني كه مضطر است

باب بهشت حسن، در خانه اي گلي است           وقتي تو خانه داري و محمود همسر است

اي مادر بزرگ ترين اسوه ي زنان                        اين شاهكار دست تو زهراي اطهر است   

تو اولين ملقد چشمان احمدي                            در مذهب ظهور سلامي كه اظهر است

از شمس از حقيقت روز از مكان ماه                   نقشي كه بر جبين بلندت مقدر است

بانوي سبز پوش سماواتي زمين                        مجذوب جامه ي تو بهاران اخضر است

افسوس از فسانه چشمي كه بعد تو                غرقاب اشك جاري درياي احمر است

بعد از تو بسط بعثت و برهان يتيم شد                قدرتو از توان شهادت فزون تر است

نقش تو چون هزار سپاه مسلح است                دارايي تو تالي شمشير حيدر است

اي قامت "قصيده ي غراي" قدسيان            بعد از تو اين نبي است كه بي يارو ياور است

                                                      (حافظ)

2 نظر

حسین فروتنی | 21:53 - چهارشنبه بیست و هفتم مرداد 1389


سلام  بر سلاله توحيد ، كه اعقاب او از نسل ابراهيم خليل بود .

سلام  بر آغاز تسليم كه نخستين بانويي بود كه به اسلام گرويد و اولين آيات قران را با رسول خاتم تلاوت فرمود .

سلام  بر مادر ايمان كه نخستين نماز هاي جماعت را با محمد صلي الله عليه وآله و علي عليه الصلوه والسلام اقامه فرمود .

سلام  بر يقين مجسم كه نخستين باور به ولايت بود و با امام علي بن ابي طالب عليه السلام بيعت نمود .

سلام  بر صدف كوثر كه حضرت زهرا و يازده امام از نسل او هستند .

سلام  بر مادر يتيمان كه پناه بي پناهان و حامي محرومان و نيازمندان و درماندگان بود .

سلام  بر بانوي ايثار كه هستي خويش را و تمام اندوخته هاي خود را براي استواري و پايداري توحيد نثار فرمود .

سلام  بر بانوي بركت كه خوان رحمت او همواره گسترده بود .

سلام  ير بانوي پارسايي كه عفيف ترين و والاترين بانوي عرب و از شمار چهار بانوي بزرگ عالم خلقت بود .  

                             دهم ماه رمضان سالروز رحلت ام المومنين 

                           حضرت خديجه كبري عليها السلام  تسليت باد .

بدون نظر

حسین فروتنی | 20:43 - چهارشنبه بیست و هفتم مرداد 1389


اين محدوده زماني نشانه‏هايي دارد که در اصطلاح «علايم آخِرُالزّمان» خوانده مي‏شود.
علاوه بر اين اصطلاح رايج، در فرهنگ مسلمانان، اصطلاح مشابه ديگري به نام «اشراطُ الساعَة» وجود دارد. اين اصطلاح که بيشتر نزد اهل سنّت رايج است، به نشانه‏هاي وقوع قيامت اختصاص دارد؛ [1]  ولي روايات ذکر شده ذيل اين عنوان، نشان مي‏دهد که بسياري از نشانه‏هاي آن، همچون نشانه‏هاي آخِرُالزّمان است و مي‏توان بسياري از نشانه‏هاي آخِرُالزّمان را نيز نشانه‏هاي قيامت دانست. بخشي از مشخصه‏هاي آخِرُالزّمان عبارت است از:

1.گريز از دين
پيامبر اسلام‏صلي الله عليه وآله درباره ويژگي‏هاي انسان‏هاي اين دوران مي‏فرمايد:
يَأتِي عَلَي النَّاسِ زَمانٌ... دينُهُم دَراهِمُهُمْ وَ هَمُّهُمْ بُطُونُهُمْ وَقِبلَتُهُمْ نِساؤُهُمْ يَرکَعُونَ لِلرَّغِيفِ وَيَسْجُدُونَ لِلدِّرْهَمِ حيارَي سُکاري لا مُسلِمينَ وَ لا نَصاري»؛ [1] .
«زماني بر مردم خواهد آمد که درهم‏هاي آنان دينشان خواهد بود و همت ايشان شکم‏شان و قبله آنها زنان‏شان. براي طلا و نقره، رکوع و سجود به جاي مي‏آورند. آنان همواره در حيرت و مستي خواهند بود. نه بر مذهب مسلماني‏اند و نه بر مسلک نصراني».
2.دنيا پرستي

رسول خداصلي الله عليه وآله فرمود: «سَيَأتِي عَلَي اُمَّتي زَمَانٌ تَخْبُثُ فِيهِ سَرائرُهُمْ وَتَحْسُنُ فِيهِ عَلانِيَتُهُمْ طَمَعاً فِي‏الدُّنيا وَلايُريدُونَ بِهِ مَا عِنْدَاللهِ رَبِّهِمْ يَکُونُ دِينُهُمْ رِيَاءً لايُخالِطُهُم خَوفٌ يَعُمُّهُمُ اللّهُ مِنْهُ بِعِقابٍ فَيَدعُونَهُ‏دُعَاءَالغَرِيقِ فَلايَستَجِيبُ لَهُمْ»؛ [1] .
«زماني بر امت من مي‏آيد که در آن زمان، درون‏هاي مردم پليد مي‏شود؛ ولي ظواهرشان به طمع مال دنيا آراسته مي‏گردد، به آنچه در پيشگاه خداوند هست، دل نمي‏بندند. کارشان ريا و تظاهر است. خوف از خدا به دل‏شان راه نيابد و خداوند آنان را به عذابي فراگير دچار سازد. آنها چون غريق، خداوند را مي‏خوانند؛ ولي او دعاي‏شان را مستجاب نمي‏کند».

3.آزمايش‏هاي بزرگ

يکي ديگر از ويژگي‏هاي اين دوران امتحاناتي است که انسان‏ها در آن پشت سر مي‏گذارند. با اين آزمون‏ها، مردم به دو گروه تقسيم مي‏شوند: موفق‏ها و ناموفق‏ها.
دراين‏باره‏پيامبرگرامي‏صلي الله عليه وآله به حضرت علي‏عليه السلام مي‏فرمايد: «يا عَليُّ اَعجَبُ النَّاسِ اِيماناًوَاَعْظَمُهُمْ يَقيناً قَوْمٌ يَکُونُونَ فِي آخِرِالزَّمانِ لَمْ يَلْحَقُوا النَبِيَّ وَحُجِبَ عَنْهُم الحُجَّةُ فَآمَنُوا بِسَوادٍ عَلَي بَيَاضٍ...»؛ [1] .
«اي علي! بدان شگفت آورترين مردم در ايمان و بزرگ‏ترين آنان در يقين مردمي هستند که در آخِرُالزّمان - با آنکه پيامبر خود را نديدند و از امام خود محجوب‏اند - به نوشته که خطي سياه بر صفحه‏اي سپيد است، ايمان مي‏آورند».

2 نظر

حسین فروتنی | 20:38 - چهارشنبه بیست و هفتم مرداد 1389



روزگاري بر دنيا سپري شده که ديباچه زندگي دنيايي به شمار مي‏آيد و زماني نيز خواهد گذشت که پايان اين کتاب خواهد بود. برگه‏هاي پاياني کتاب زندگي انسان در زمين «آخِرُالزّمان» خوانده مي‏شود. «آخِرُالزّمان» اصطلاحي‏است که در فرهنگ اغلب اديان بزرگ به‏چشم مي‏خورد و در اديان ابراهيمي، از برجستگي و اهميت ويژه‏اي برخوردار است. اين اصطلاح معمولاً به روزگار پاياني دنيا و رويدادهايي‏گفته مي‏شودکه ممکن است در اين بخش از زندگي دنيوي به وقوع پيوندد. اديان بزرگ در باره آن پيشگويي‏هايي کرده‏اند؛ براي مثال در «انجيل» آمده است: «... و اين را بدان که اوقات صعب در زمان آخر خواهد رسيد، زيرا که خواهند بود مردم خود دوست و زرپرست و مغرور و متکبّر و کفرگو و نافرمان والدين و حق‏ناشناس و بي‏دين، و بي الفت و بي وفا و خبث کننده و بي‏پرهيز و بي‏حلم و با خوبان بي‏اعتنا، و خائن و کم حوصله و عبوس کننده و عيش را بر خدا ترجيح مي‏دهند». [1] ...

یک نظر

+ ادامه مطلب...

حسین فروتنی | 20:4 - دوشنبه چهارم مرداد 1389